Kernen

Zevenbergen

Zevenbergen is de grootste kern van de gemeente. Deze kern heeft van oudsher een regionale functie. In de 13e eeuw was Zevenbergen al een centrum voor opslag en doorvoer van zout en turf. In de bloeitijd van de suikerindustrie, halverwege de 19e eeuw tot circa 1980, telde Zevenbergen maar liefst drie suikerfabrieken.

Diverse regionale diensten vestigden zich er in de loop van de tijd. De moderne plaats heeft een gezellig winkelcentrum met restaurants en terrasjes. De weekmarkt is op donderdag. Aan de Zuidhaven zit de Heemkundekring in de Oudheidkamer Willem van Strijen. Voor meer informatie over de geschiedenis van Zevenbergen is de Oudheidkamer zeker een bezoekje waard. De Nederlands hervormde Kerk is een rijksmonument. Neem ook eens een kijkje in de Rooms-katholieke St. Bartholomeuskerk met de unieke muurschilderingen van Jos ten Horn. Ook kunt u in Zevenbergen gezellig winkelen.

Klundert

De vestingstad Klundert vormde een onderdeel van de zuidelijke verdedigingslinie tegen de Spanjaarden in de 80-jarige oorlog. Willem van Oranje omringde in 1583 het stadje met wallen en grachten. Hoewel de omwalling helaas niet compleet behouden gebleven is, herinneren bijvoorbeeld "De Stenen Poppen" nog aan die verdedigingswerken. De brochure "Kuieren door Klundert" biedt een goed helpende hand bij een ontdekkingstocht te voet. De trots van Klundert is het voorname renaissance stadhuis, gebouwd in opdracht van Prins Maurits in 1621. Het is één van de weinige stadhuizen in Nederland dat geheel vrij op een plein staat.

Klundert ademt rust uit. Het bijzondere groene karakter heeft zelfs internationaal de aandacht getrokken. Klundert won in 1998 de tweede prijs bij Entente Florale, de Europese wedstrijd voor groenvoorziening in gemeenten. In Klundert vindt u ook de Niervaert, een recreatiecomplex met overdekt zwembad en zalen voor vergaderingen en feesten.

Standdaarbuiten

’t Sand daar Buiten stond als nederzetting al in 1529 op de kaart. Standdaarbuiten en het aanverwante Noordhoek zijn echte agrarische kerkdorpen. Vlas was een belangrijke bestaansbron. Maar de Noordhoekers zijn niet voor één gat te vangen, Dat bleek toen eind jaren vijftig de kunststof het vlas van de troon stootte. De Noordhoekers vonden een nieuwe bron van bestaan in de champignon, die juist in die tijd populair werd bij de fijnproevers.

De muurschilderingen van Joan Colette in de Rooms-katholieke kerk in Standdaarbuiten zijn het bekijken waard. In Standdaarbuiten ontmoeten de riviertjes de Mark en de Dintel elkaar. De West-Brabantse vaarroute loopt erlangs en er is een veertigtal visstoepen aangelegd.

Kijk ook eens op http://home.hccnet.nl/m.c.c.machielse/

Willemstad

Willem van Oranje liet in 1583 het dorpje Ruigenhil versterken om de Spanjaarden te kunnen weerstaan. Zo ontstond de vesting Willem’s Stad. Zoon Maurits maakte het werk verder af. Hij bouwde het schitterende Mauritshuis aan de Hofstraat. Hij droeg ook bij aan de bouw van de Koepelkerk, de eerste kerk in Nederland die specifiek voor de protestante eredienst werd gebouwd.

Willemstad kreeg in 1603 de vorm van een zevenpuntige ster. De zeven bastions dragen de namen van de zeven provinciën. Deze bastions, maar ook de wallen, zijn nog grotendeels intact. Willemstad heeft niet voor niets een officieel beschermd stadsgezicht. Tel daarbij op het stratenpatroon en de monumentale panden en de bijzondere historische sfeer die Willemstad uitstraalt, is compleet.

Er zijn leuke winkels en restaurants. Bij watersporters behoeft Willemstad geen introductie. Door de ligging aan het Volkerak en het Hollandsch Diep is de jachthaven een geliefde pleisterplek voor watersporters. In de zomermaanden kunnen rondvaarten gemaakt worden. Net buiten de vesting liggen de Volkeraksluizen. Deze sluizen behoren tot de grootste voor de binnenvaart in West-Europa. Rijkswaterstaat heeft er een uitkijktoren weggezet, zodat het hele complex goed te zien is. Vanaf de sfeervolle terrassen in Willemstad is het watersportverkeer een feest voor het oog.

Fijnaart en Heijningen

Fijnaart ontstond in 1548 midden in de polder op het Vrouwe Jacobsland, ook wel de Oude Fijnaartse polder genoemd. Dijkhuisjes en lintbebouwing horen zowel bij Fijnaart als het aangrenzende Heijningen. Beide dorpen leden behoorlijk onder de watersnoodramp van 1953. Noorwegen en Zweden boden hulp in de vorm van houten huizen. Heijningen heeft er de naam "het houten dorp" aan overgehouden. Bovendien staat in Heijningen, op de dijk, een monument ter nagedachtenis aan de ramp.