Column wethouder Jack van Dorst: Koester ons welvaartsniveau en elkaar

Geplaatst: 17-2-2020

Een maand geleden stond ik op de terugweg na een lange dag hard werken in de open laadbak van een vrachtwagen. We reden over de slecht begaanbare wegen van het Filipijnse vissersdorpje Sagay. De weg zat vol met hobbels en kuilen. Tientallen brommertjes scheurden langs. We passeerden veel vuurhaardjes waar het avondeten op werd gekookt: rijst, gegarneerd met rijst en rijst. Luchtverontreiniging. Op dat moment moest ik denken aan Moerdijk, waar ik “openbare ruimte” in m’n portefeuille heb. En dus ga ik ook over de wegen in onze gemeente.

Ik was met vrienden op de Filipijnen om er tyfoonbestendige woningen te bouwen voor gezinnen die door natuurgeweld huis en haard zijn kwijtgeraakt. Mensen voor wie armoede en slechte voorzieningen gewoon dagelijkse kost zijn. En voor wie de weg, die ik slecht begaanbaar vond, gewoon redelijk in orde is.
Het verschil tussen arm en rijk is daar enorm. Het verschil in welvaartsniveau tussen de Filipijnen en Nederland is nog vele malen groter. Wat hebben we het hier goed... Achter in die laadbak realiseerde ik me dat we het bij onze discussies en reacties vaak niet eens zozeer hebben over de toestand van bijvoorbeeld een weg. Wij hebben het soms eerder over kosten die hoger zijn uitgevallen. Of over de situatie dat werkzaamheden wat langer hebben geduurd dan gepland. Begrijp me niet verkeerd: terecht wordt daar aandacht voor gevraagd. En gelukkig ligt onze standaard hoger, dus mogen we ook op een hoger niveau verwachtingen hebben, verzoeken indienen en waar nodig klachten melden.

Een kritische benadering van zaken is niet verkeerd. Maar de manier waarop we elkaar benaderen kan wat mij betreft soms wel beter. Kijk bijvoorbeeld eens naar sommige online reacties: grof, ongenuanceerd en niet altijd op waarheid berustend. Waarbij sommige zaken waar die reacties betrekking op hebben door onze medemensen zelf veroorzaakt worden: zwerfvuil, vandalisme, niet opruimen van hondenpoep, afval naast de container. Let wel: ook bij deze zaken hebben we als gemeente zeker een rol, die mijn collega’s en ik niet uit de weg gaan. Maar met wat meer besef van ons welvaartsniveau in ons achterhoofd kan de manier waarop we samen optrekken en elkaar aanspreken nog fijner zijn. Koester ons welvaartsniveau; koester elkaar.