Column wethouder Eef Schoneveld - Veilig, gezien en gewaardeerd

Geplaatst: 15-10-2018

Iedereen moet mee kunnen doen in onze samenleving. Niemand zou buiten de boot mogen vallen, hoe lastig dat soms ook waar te maken is. Cijfers leren dat bijna de helft van de Nederlanders wel eens eenzaam is, dat een toenemend aantal mensen zich soms anders gedraagt dan we gewend zijn. Soms door psychische aandoeningen, maar ook als je geen psychische aandoening hebt kun je je verward gedragen. Door drugs- of alcoholgebruik, een verstandelijke beperking, of dementie. We staan er niet altijd bij stil en het is niet altijd even voor de hand liggend, maar het kan iedereen overkomen. Het lijkt ook vaker voor te komen. Deels doordat we een leven voor ons zien waarin mensen langer zelfstandig blijven wonen, deels door beddenafbouw bij de GGZ’en en deels door vergrijzing.

Daar wil ik wel bij aantekenen dat het stijgend aantal meldingen niet per se betekent dat het aantal mensen met verward gedrag stijgend is. Inwoners melden vaker en gemakkelijker. Het is gemakkelijker geworden om te melden, en dat is goed. Zo krijg je steeds beter beeld van wie of waar er hulp of ondersteuning nodig is. En vooral: welke hulp en ondersteuning nodig is. Omdat verward gedrag verschillende oorzaken heeft, is het zoeken naar de juiste opvang, zorg en ondersteuning niet altijd eenvoudig. Noodzakelijk voor de veiligheid van iedereen is dat je moet weten wat je te doen staat als je te maken krijgt met een incident.

We zetten in op het trainen van (zorg)professionals. Op goede afspraken maken met hulpverleningsinstanties en maatschappelijke organisaties over wie wanneer aan zet is. We kunnen dit niet zonder elkaar. En we kunnen het niet alléén.

Belangrijk is het óók om te investeren ‘aan de voorkant’, zoals dat heet. Ofwel: dat we er voor zorgen dat mensen weten waar ze incidenten kunnen melden. We kunnen ook niet zonder die ogen en oren in de buurt.

Dat naar elkaar omkijken, zorgzaam en alert zijn, zit gelukkig al in de Moerdijkse genen. Laten we dat blijven vasthouden. Zo kun je uitbarstingen en herhaling voorkomen en zorgen dat zo veel mogelijk inwoners mee kunnen blijven doen. Dat zij zich veilig, gezien en gewaardeerd voelen. Is dat niet wat we allemaal willen?