Komisja Rzecznika Praw Obywatelskich
Komisja Rzecznika Praw Obywatelskich to niezależna komisja, która rozpatruje w drugiej instancji skargi obywateli dotyczące „sposobu traktowania” lub braku wystarczających informacji. Czyli wtedy, gdy skarżący nie dostał satysfakcjonującej odpowiedzi od samej gminy w pierwszej instancji. Komisja składa się z trzech członków, z których każdy wykorzystuje swoją wiedzę specjalistyczną w pracy rzecznika.
Diana Smiers, przewodnicząca Komisji Rzecznika Praw Obywatelskich
Dzięki mojemu wykształceniu prawniczemu i doświadczeniu w biznesie, w administracji publicznej oraz w dziedzinie coachingu, chętnie łączę podejście analityczne z tym zorientowanym na człowieka.
Istotą naszej pracy jako rzecznika praw obywatelskich jest dociekanie, o co tak naprawdę chodzi w skardze. Kiedy problem obywatela jest naprawdę rozwiązany? I czy można tego w rozsądnym zakresie oczekiwać od władz? Poza tym rozpatrywanie skarg może prowadzić do poprawy jakości usług. Towarzyszenie temu procesowi to wymagające i fascynujące zadanie.
Jolanda Verbiesen, zastępczyni przewodniczącego Komisji Rzecznika Praw Obywatelskich
Od ponad 30 lat pracuję na różnych stanowiskach w sektorze publicznym. Przez ostatnie 18 lat robiłem to w samorządzie lokalnym. Cechą wspólną, która ciągle się powtarza, jest znaczenie otwartej i przejrzystej komunikacji między mieszkańcami a władzami. Tam, gdzie występuje pewien stopień zależności, ta komunikacja jest jeszcze ważniejsza.
Jako mediator wciąż szukam sposobów, by tam, gdzie rozmowa wydaje się już niemożliwa, mimo wszystko stworzyć okazję do wzajemnego zrozumienia. Takie podejście jest też kluczowe w pracy w Komisji Rzecznika Praw Obywatelskich: wzajemne zrozumienie to pierwszy krok do odbudowy zaufania.
Stephan Vink, członek Komisji Rzecznika Praw Obywatelskich
Demokratyczne państwo prawa to dla mnie coś bardzo cennego. Ogromne znaczenie ma tu zaufanie między obywatelami a władzami. Jestem przekonany, że rzetelne i niezależne rozpatrywanie skarg to ważny sposób na zapewnienie tego zaufania.
Jako członek komisji rzecznika praw obywatelskich mogę wykorzystać swoje wykształcenie prawnicze i doświadczenie w samorządzie, żeby rozpatrywać skargi obywateli w sposób niezależny i profesjonalny.
Dane kontaktowe
Dane kontaktowe Komisji Rzecznika Praw Obywatelskich to:
Komisja Rzecznika Praw Obywatelskich
do wiadomości przewodniczącej, pani D.G. Smiers,
c/o Gmina Moerdijk
Skrytka pocztowa 4
4760 AA Zevenbergen
E-mail: mail@commissieombudsman.nl
Jeśli masz skargę dotyczącą postawy lub zachowania urzędnika lub członka władz samorządowych, a gmina nie rozpatrzy jej w odpowiednim terminie lub w sposób, który cię zadowoli, możesz zwrócić się do Komisji Rzecznika Praw Obywatelskich. Jest to komisja zewnętrzna, w skład której wchodzi trzech niezależnych członków.
Aby Komisja Rzecznika Praw Obywatelskich mogła zająć się skargą, punktem wyjścia jest opis tego, co gmina robi nieprawidłowo i dlaczego sam nie możesz sobie z tym poradzić. Komisja Rzecznika Praw Obywatelskich może zająć się twoją skargą dopiero wtedy, gdy sam złożyłeś już skargę do gminy Moerdijk i przeszedłeś przez procedurę rozpatrywania skarg (formalne postępowanie w pierwszej instancji).
Komisja Rzecznika Praw Obywatelskich nie może zająć się sprawą, jeśli dostałeś decyzję od gminy, w której jest napisane, że możesz złożyć odwołanie i/lub skargę do sądu (apelacyjnego). Komisja nie może też nic dla ciebie zrobić w przypadku skarg dotyczących stosowania polityki gminy, czyli treści decyzji. To leży w gestii Zarządu i Rady Gminy.
Przekierowanie
Jeśli skarga nie była jeszcze rozpatrywana przez samą gminę, komisja skieruje ją do osoby zajmującej się rozpatrywaniem skarg w gminie. Nawet jeśli skarga w ogóle nie leży w kompetencjach gminy, komisja może skierować ją do innego organu.
Mediacja
W niektórych przypadkach komisja rzecznika praw obywatelskich może też pełnić rolę mediatora. Komisja może wtedy zaangażować się w proces, w ramach którego gmina zostanie poproszona o nawiązanie kontaktu ze skarżącym, na przykład w celu rozwiązania problemu leżącego u podstaw skargi. Może to też oznaczać zaangażowanie strony trzeciej. To, czy dalsze dochodzenie komisji będzie jeszcze potrzebne, zależy od wyniku.
Badania
Jeśli rozpatrzenie skargi przez samą gminę nie przyniosło pożądanego rezultatu, komisja może wszcząć dochodzenie w sprawie prawidłowości postępowania i zachowania.
W większości przypadków postępowanie zaczyna się od osobistej rozmowy między skarżącym a komisją. Komisja spotyka się wtedy ze skarżącym, żeby się poznać, dowiedzieć się, o co tak naprawdę chodzi w skardze, i ustalić, jak najlepiej ją rozpatrzyć. Następnie na pewno zaplanowana zostanie rozmowa z osobą, na którą złożono skargę. Dalszy przebieg postępowania zależy od tego, co komisja uzna za istotne.
Gdy komisja dobrze zorientuje się w tym, co się wydarzyło, pierwsze ustalenia trafiają do raportu, który jest przekazywany wszystkim zainteresowanym. W większości przypadków po tym, jak zainteresowani odniosą się do raportu z ustaleń, powstaje raport z wnioskami, czy skarga jest uzasadniona, czy nie. Jeśli skarga jest uzasadniona, w raporcie zaznacza się też, który standard postępowania został naruszony. Poza tym komisja może zawrzeć w tym raporcie końcowym swoje zalecenia.
Gmina musi spełniać tak zwane „normy prawidłowości”. Jest ich 22. Najważniejsze elementy tych norm można podsumować w 4 podstawowych wartościach, którym musi odpowiadać postawa i zachowanie urzędników oraz władz wobec obywateli:
- otwarcie i jasno;
- z szacunkiem;
- zaangażowany i nastawiony na rozwiązywanie problemów;
- uczciwi i godni zaufania.